حاضرم همه جور وياري داشته باشم.حاضرم از صبح تا شب بالا بيارم.از صبح تا شب از شدت سرگيجه زمين بخورم.همه بدنم درد داشته باشه و كوفته باشه،همش خوابالود باشم و پشت ميز از شدت خواب زجر بكشم،همه بوهاي بد رو شديدتر احساس كنم و از همه بوهاي خوب هم بدم بياد،هوس هزار جور غذا كنم ولي نتونم بخورم،فشارم انقد بياد پايين كه مدام از شدت احساس سرما،دندونام بلرزه،ولي......
ولي،توي مود دپرشن نرم.حساس و نازكدل و زودرنج نشم.شادي و جنب و جوشم رو از دست ندم.ولي از پريروز همينجوري شدم،درست مثل موقعي كه پ...مي شم و حوصله هيچ كس جز پسرجونو ندارم و به علت اخلاق خسته كننده م ،پسرجون هم حوصله منو نداره.چه كنم؟
پ.ن:می بینی چقدر خدا منو دوست داره؟؟!!
چقدر زود منو به خواسته هام می رسونه!سریعا پاراگراف اول رو به شدیدترین حالت ممکن برآورده کرد و منو از مود دپرشن خارج کرد.خدا خیلی مخلصیم
مثلا ديروز عصر كه ما داشتيم از اداره مي رفتيم خونه،زنگ زده به من كه:" طوطيا من كارم تموم شده و دارم ميام به سمت خونه،گوجه و بادمجون هم گرفتم كه واسم ميرزا قاسمي درست كني"!!!!اي خدا!!!گفتم ميام تهران از دست اين فك و فاميل راحت ميشما!!به جاش شدم يه پايگاه راحت واسه مسافرتاشون.باز هم خدا رو شكر كه پسرجون خيلي خوب و فهميده هست و اصلا به روي خودش نمياره.
ديشب هم پسرجون داشت توي آشپزخونه نهار امروز رو آماده مي كرد،اون آقا هم واسه خودش لم داده بود،رو كرده به پسر جون ميگه:"پسر جون برو پاركينگ از توي ماشين من روزنامه منو بيار."آي من حرص خوردم آي حرص خوردم.واسش فيش فينگر درست كردم خورده وقتي تموم شده ميگه :"خوردم ولي سوسيس خوشمزه تر بود."ما كه به كاراش مي خنديم.ديشب هم به پسر جون گفته كه شما ماه رمضون چي كار مي كنيد؟پسر جون م گفته من كه روزه مي گيرم،طوطيا هم به خاطر ميگرنش روزه نمي گيره(هنوز جريان ني ني رو نمي دونه)،گفته:"پس من هم كه روزه نمي گيرم بايد خودم رو با شرايط شما وفق بدم" و اين يعني اينكه ايشون فعلا قصد برگشت ندارن.
فكر كنم همين روزاس كه صابخونه عذر ما رو ميخواد.
.اين پيمانكار مسخره ما هميشه همينطوريه يا يك ماه هيچ مدركي نمي فرسته يا يهو توي 1 روز 100 تا مدرك مي فرسته.امروز از اون روز 100 تاييها هست.
.
.بيچاره كلي نگرانم شد.گفت آدم يه دونه دختر داشه باشه نتونه توي حاملگي پيشش باشه؟؟
